พรหมลิขิต ที่ เรียกว่า เพื่อน

คุณเชื่อในพรหมลิขิตหรือไม่?

พรหมลิขิต เกิดขึ้นกับคุณทุกคนตลอดเวลา และพรหมลิขิตที่เห็นได้ชัดที่สุด

สำหรับข้าพเจ้าก็คือ " การได้พบเพื่อน" ทุกคน

คนในโลกนี้มีเป็นล้านคน แต่ทำไมถึงเป็นคนพวกนั้นหล่ะที่จะมาเป็นเพื่อนเรา

คนเรานิสัยแตกต่างกันเป็นร้อยเป็นพัน ทำไมถึงยังคบกันได้

พรหมลิขิต บางครั้งก็ไม่ใช่ใครคนใดคนหนึ่งเป็นคนนำทาง

หากแต่เป็นเราเองต่างหากที่เป็นคนนำทางมัน

การร้องไห้เพื่อร่ำลา แม้ว่าจะเป็นการแสดงออกของความรักหลังจะจากกัน ตอนจบ ม.6

ทำไมเราถึงไม่ยิ้ม หัวเราะ ใช้เวลาทุกนาทีที่มีกับเพื่อนๆทุกคน ถ้าเรามัวแต่ร้องไห้

เราต้องมานั่งปลอบกันเอง เป็นการจากกันด้วยน้ำตา ไม่ใช่การจากกันด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนปราถนาที่จะจากกันด้วยรอยยิ้มและน้ำตา

มิตรภาพจะตามเพื่อนๆทุกคนไปทุกที่ ทุกหน ทุกแห่ง

อานุภาพแห่งความรักของเพื่อนจะไม่มีวันจากไปไหน

การนัดเพื่อนๆทุกคนมากินข้าวด้วยกัน พร้อมหน้าพร้อมตา ก่อนจะจากกันเป็นสิ่งที่เราควรจะทำ

เพราะเราอาจจะไม่ได้มีเวลาอย่างนี้อีก เฟรนชิพ หนังสือรุ่น แหวนรุ่น จะเป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยเก็บความทรงจะของเราไว้

แต่สิ่งเหล่านี้มันก็สามารถสูญหายหรือถูกทำลายได้ ดังนั้น เราควรเก็บความทรงจำที่มีไว้ในหัวใจของเรา

ข้าพเจ้าเชื่อว่า ความทรงจำดีๆ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็คงจะไม่ลืม

* สุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าอยากบอก ว่า ไม่ว่าเพื่อนๆทุกคนจะอยู่ ที่ไหน จะเรียนในสถาบันแห่งใด

เพื่อนๆทุกคนนั้นก็จะเป็นเพื่อนกัน ตลอดไป

คำว่า " เพื่อน" ไม่แบ่งแยกชนชั้น ไม่แบ่งแยกความรู้  ไม่แบ่งแยกสถาบัน

จงลุกขึ้นสู้  เพื่ออนาคต และอย่ายอมแพ้ต่อโชคชะตา