...หลายๆครั้งที่มีคนถามถึงตัวนี้ในชมรมคนรักรถนะครับและพักหลังๆก็ค่อนข้างถี่ และผมก็ยังไม่เคยเขียนถึงปิค-อัพอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเสียทีก็เลยขอจับมาเขียนซักตัวเพราะเดี๋ยวจะหาว่าเอนเอียงไปทางเก๋งอย่างเดียวอีก...แต่รายละเอียดอาจจะไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่เนื่องจากเวลาส่วนตัวที่มีจำกัดนะครับก็ขอความเห็นใจตรงนี้ด้วยนะครับ..แฮะๆโดยเฉพาะเรื่องภาพประกอบนี่ลืมจริงๆครับไม่ได้หยิบอะไรมาเลยดีที่ยังหยิบข้อมูล(ถูกรุ่น)ติดไม้ติดมือมาด้วย(ไม่งั้นคงไม่รู้จะเขียนยังไงเหมือนกัน) ยังไงถ้าสงสัยตรงไหนก็ค่อยสอบถามกันมาอีกทีในชมรมคนรักรถก็แล้วกันนะครับ

สตราด้าปรากฎตัวในบ้านเราช่วง96 แต่เริ่มแพร่หลายตั้งแต่97เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน จากการคิดค้นและร่วมมือกันระหว่างMitsubishi กับ Chrysler ที่นำโครงสร้างของ Jeep Cherokee มาดัดแปลงและพัฒนาออกแบบจนกลายมาเป็นสตราด้า เมื่อก่อนบรรดากระบะถูกออกแบบให้อยู่ในลักษณะเป็นเหลี่ยมมุมเพื่อให้ดูดุดันและบึกบึงบ่งบอกถึงความแข็งแกร่ง แต่สตราด้ากลับลบเหลี่ยมมุมไปทั้งหมดออกแนวโค้งมนลู่ลมแบบเก๋งในนาม”อุลต้าบอร์ดี้”โดยส่วนหัวดัดแปลงมาจากGalant Sarajevo เมื่อเปิดตัวออกมาจึงถูกปรามาสอย่างหนักจากบรรดาคู่แข่งว่าจะไม่มีความแกร่ง-บึกบึนของปิค-อัพอยู่แต่สตราด้าก็ได้พิสูจน์ให้เห็นด้วยการทดสอบแบบหนักหน่วงชนิดที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อนจนกลายเป็นที่ยอมรับว่ายังคงความแกร่งและบึกบึนแบบปิค-อัพอยู่ สุดท้ายจึงกลายเป็นกระบะที่หล่อที่สุดในยุคนั้น ซึ่งต่อๆมาค่ายอื่นๆก็กลายเป็นผู้ตามในการผลิตกระบะให้ใกล้เคียงเก๋งมากที่สุดขณะที่ค่ายนี้ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง สุดท้ายในปัจจุบันมันจึงดูล้าหลังกว่าค่ายอื่น แต่ถ้าย้อนมองดูในยุคเดียวกันสตราด้าก็จัดอยู่ในระดับหัวแถวเช่นกันชนิดที่ว่าสาดโค้งแรงๆนี่หาตัวจับยากหรือเกาะดีกว่าใครเพื่อนในยุคนั้นแม้จะอัดสุดคันเร่ง(แต่ไม่ใช่ยุคปัจจุบันนะครับเพราะตกเป็นรองไปแล้ว)

สตราด้าในยุคแรกเปิดตัวออกมาขายทั้งหมด 6รุ่นคือ

1.รุ่นมาตรฐาน Single Cab

2.Mega Cab

3.Mega Cab GL

4. Mega Cab GLX

5. Super2.8 GLX

6.GLX 4W

โดยรุ่น Mega Cab 2.5GL/GLX/Super 2.8GLX/GLX 4W ใช้พวกมาลัยแบบสปอร์ต 4ก้านปรับสูง-ต่ำได้ และรุ่น Super 2.8GLX/GLX 4W เพิ่มกระจกไฟฟ้ากับเซ็ลทรัลล็อคมาให้ซึ่งระยะหลังจะมีรุ่นพิเศษ 2.5ที่เพิ่มกระจกไฟฟ้ากับเซ็ลทรัลล็อคด้วยเช่นกัน

ที่เด่นๆเลยก็จะเป็นเรื่องช่วงล่างที่ยุคนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวแถวที่จัดว่าในรอบ 15ปีไม่มีใครทำได้ดีขนาดนั้นในบรรดาปิค-อัพ ที่ทั้งนิ่มนวลและเทโค้งแรงๆที่ความเร็วสูงแบบตามตัวจับยากในยุคนั้น สร้างความมั่นใจให้ผู้ขับขี่ได้เป็นอย่างดี แม้ปัจจุบันจะตกเป็นรองค่ายอื่นไปแล้วก็ตาม สตราด้าใช้ระบบกันสะเทือนด้านหน้าเป็นแบบอิสระปีกนกคู่พร้อมคอยด์สปริงและช็อคอัพ(ขับสี่เป็นปีกนกคู่ทอร์ชั่นบาร์) ด้านหลังเป็นแบบแหนบแผ่นซ้อนพร้อมช็อคอัพไขว้ และใช้วัสดุที่คุณภาพค่อนข้างสูงจึงให้ความนุ่มนวลและเกาะดีมาก ส่วนระบบเบรคก็ทำได้หนึบ-นิ่งมั่นใจดีที่เดียวด้วยด้านหน้าเป็นดิสค์ 14นิ้ว(ขับสี่ใช้ 15นิ้ว) ด้านหลังเป็นดรัมขนาด 10นิ้ว(ขับสี่ให้10.6นิ้วมา)พร้อมระบบปรับแรงดันน้ำมันเบรคอัตโนมัติ(LSPV)

ตรงนี้ก็จะหมายถึงความทนทานเป็นหลักเพราะเครื่องAstronที่มีมานานแล้วแถมได้ชื่อว่าเป็นเครื่องแรกของโลกที่ใช้ระบบSilent Shaft กับOil Coolerที่หล่อเย็นระบบหล่อลื่นแบบOil Jetsprayที่เป็นเอกลักษณ์ของตระกูลมิตซู และพัฒนามาเรื่อยๆจนถึงปัจจุบันล้วนมีพื้นฐานเดียวกันทั้งสิ้น ซึ่งจะเห็นได้ว่าเครื่องยนต์ของตระกูลนี้จะเดินเรียบและเงียบกว่าชาวบ้านแถมให้อัตราเร่งดีกว่าคู่แข่งบางยี่ห้อในยุคนั้น เครื่องยนต์มีระยะห่างระหว่างสูบมากที่สุดในบรรดาเครื่องยนต์ดีเซลจึงแข็งแรงกว่า-ทนทานกว่า-ระบายความร้อนดีกว่า หัวลูกสูบทำเป็นหลุมหลบวาล์วไว้ซึ่งสามารถใสฝาสูบได้หลายครั้งถ้าเกิดการโก่ง เพลาราวลิ้นเป็นแบบโซ่คู่ขนาดเขื่องระบบเฟืองต่อสองช่วงพร้อมตัวดันลดเสียงจึงเงียบกว่าเครื่องที่ใช้โซ่แบบอื่นแถมยังทนทานกว่าหมดปัญหาเรื่องโซ่หย่อนหรือกินเสตอร์จนสึกจึงตัดภาระค่าใช้จ่ายตรงนี้ได้มาก ฝาสูบออกแบบมาให้ถอดชิ้นส่วนต่างๆได้ง่ายและแม้จะเป็นอลูมินัมแต่แปลกที่ยังทนทานกว่าฝาสูบเหล็กหล่อยี่ห้ออื่นด้วยซ้ำไปส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นเพราะความเรียบของฝาสูบที่นอกจากจะระบายความร้อนได้ดีแล้วยังสามารถตรวจเช็คอาการโก่งหรืองอหรือทำความสะอาดได้ง่ายอีกด้วย ถ้ามองโดยภาพรวมแล้วมันถูกออกแบบมาเพื่อเป็นพันธุ์อึดขนานแท้ตัวจริงเสียงจริงแถมดูแลง่ายไม่จุกจิก

1. การใช้ถ้วยกดวาล์วและแผ่นชิมนั้นดีในเรื่องความแม่นยำก็จริงแต่ถ้าไม่มีการตรวจเช็คสม่ำเสมอทุก 5หมื่นโลก็อาจจะเกิดปัญหาวาล์วยัน ไข้ขึ้น เร่งไม่ออก ซดน้ำมัน ฝาสูบโก่งหรือร้าวหรือแตก อาจจะต้องยกเครื่องกันเลยทีเดียวซึ่งตรงนี้ส่วนมากจะเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงกาลของเจ้าของรถเองซะมากกว่า

2. การใช้ประเก็นฝาสูบแบบไฟเบอร์ทำให้มีความยืดหยุ่นสูงและไม่ทนทานเท่าพวกประเก็นเหล็กมักเกิดปัญหาเริ่มต้นจากนัทฝาสูบหลวมอยู่บ่อยๆจนเกิดการรั่วระหว่างไอดี-ไอเสียได้จนเกิดปัญหาความร้อนในที่สุด ดังนั้นควรตรวจเช็คความตึงของนัทฝาสูบอย่างสม่ำเสมออย่างน้อยสุดก็ทุกๆ 3หมื่นโล

3. ตัวOil Cooler จะฝังตัวอยู่ที่บริเวณด้านข้างของเสื้อสูบใกล้ๆกับกรองน้ำมันเครื่องทำให้ดูแลหรือตรวจเช็คยาก ดังนั้นจึงควรถอดทำความคราบหรือตระกรันทุกๆ 10หมื่นโลและไม่เกิน 12หมื่นโลเพราะมักจะเกิดปัญหาราวๆ 15หมื่นโลและส่วนมากทั้งเจ้าของและช่างจะลืมจุดนี้ไปเลย

4. เนื่องจากความทนทานของชุดโซ่ราวลิ้นกับเสตอร์นั้นสูงมากจนทำให้บางครั้งอาจจะลืมโดยเฉพาะปัญหานี้มักเกิดกับผู้ซื้อรถมือสองที่กรอไมล์มาโดยปกติแล้วชุดโซ่และเสตอร์นั้นเคยเห็นว่าทะลุ 5แสนโลได้ไม่ยากนักอาจจะเปลี่ยนเฉพาะเสตอร์เท่านั้นด้วยซ้ำแต่ก็ขึ้นอยู่ที่การขับขี่ด้วย ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยก็ควรจะเปลี่ยนทุกๆ 3แสนโล

5. หน้าแปลนด้านไอดีเป็นอลูมีนัมส่วนไอเสียเป็นเหล็กหล่อทำให้เกิดปัญหาการรั่วของไอดี-ไอเสียเพราะนัทยึดหลวมเพราะการยืดและหดตัวของวัสดุที่ต่างกันไม่สมดุลย์กัน ดังนั้นควรตรวจเช็คความตึงของนัทยึดท่อไอดี-ไอเสียทุกๆ 3หมื่นโล

1. เนื่องจากหลายๆคนเมื่อนึกถึงมิตซูก็จะนึกถึงความแรงดังนั้นเมื่อควบมันจึงหวังเรื่องแรงมากกว่าด้านอื่นทั้งที่ความจริงแล้วมันถูกออกแบบมาให้ใช้งานในรอบต่ำๆนั้นเพื่อการประหยัดน้ำมันโดยเฉพาะ แต่คนทั่วไปเมื่อเห็นว่ามันออกตัวดีจึงคิดว่ามันจะแรงตลอดเมื่ออัดรอบเข้าไปมันจึงซดหนักทีเดียวจนกลายเป็นเล่าขานถึงความดุเดือนเรื่องอัตราบริโภค ทั้งที่ถ้านำมาวิ่งเรียบๆเนิบๆแบบเดียวกันก็แทบจะหาความแตกต่างเรื่องอัตราบริโภคแทบจะไม่เจอเลย โดยเฉพาะตัว 2.5ลิตรนั้นอาจจะประหยัดกว่าบางยี่ห้อด้วยซ้ำไปแถมได้เรี่ยวแรงที่ดีกว่า

2. ราคาอะไหล่ที่เมื่อเทียบกับยี่ห้ออื่นแล้วจัดว่ายังแพงกว่าส่วนหนึ่งก็เพราะมันเป็นรถส่งออกด้วยราคาจึงออกแนวสากลเมื่อเทียบเป็นเงินไทยก็เลยจะแพงกว่าชาวบ้านแม้ระยะหลังๆราคาอะไหล่ตัว 2.5นั้นจะถูกลงมากแต่ตัว 2.8นั้นจัดว่ายังเอาเรื่องอยู่แถมยังเทียบหาได้ยากกว่าตัว 2.5

3. ราคาค่าตัวที่ตกมากหรือที่ขายๆกันก็จะถูกกว่ายี่ห้อดังอื่นๆ แต่ถ้ามองว่าตอนซื้อราคามันก็ถูกกว่าตอนขายมันก็ถูกกว่าคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ออกมาก็ยังไม่จัดว่าน่าเกลียดเท่าไหร่ ส่วนนึงที่ทำให้ราคามันตกก็เพราะคำกล่าวขานเรื่องอัตราบริโภคและอะไหล่ที่ราคาสูง(โดยไม่คำนึงถึงความทนทานตามอายุงานของมัน)

โดยทั่วไปรถมือสองค่ายนี้จะถูกกว่ายี่ห้อดังค่ายอื่นราว 5-7หมื่น(ตอนเป็นรถใหม่ขายถูกกว่าราว 3-4หมื่น)สภาพรถโดยทั่วไปค่อนข้างที่จะสมบูรณ์กว่ายี่ห้อดังอื่นๆมากทีเดียว ส่วนมากจะมีสภาพที่ดีกว่าที่จะไม่ดีราว 70/30 โอกาสเสี่ยงที่จะได้รถสภาพแย่ๆมาใช้น้อยกว่าค่ายดังอื่นๆ แถมได้ออฟชั่นที่เพี๊ยบพร้อมกว่าหรือแต่งสมบูรณ์กว่า แม้ว่า ณ วันนี้มันอาจจะดูล้าสมัยหรือเครื่องยนต์ก็โบราณแล้ว แต่สำหรับท่านที่กำลังเริ่มต้นหรือเล็งปิค-อัพคันแรกไว้ใช้งานจึงน่าสนใจมากสำหรับตัวนี้เพราะสภาพดี-โอกาสเสี่ยงต่ำ-ราคาถูกโดยเฉพาะตัว 2.5นั้นก็ยังพ่วงเรื่องอะไหล่หาง่ายและเทียบหาได้หลากหลายแถมราคาก็ไม่สูงเท่าไหร่ และที่สำคัญการที่ค่ายนี้เปลี่ยนแปลงน้อยมากราคารถมือสองจึงเริ่มอยู่ตัวแล้วถ้าซื้อมาใช้งานราว 4-5ปีโอกาสที่จะเจ็บตัวมีน้อยครับ

ที่่มา : www.one2Car.com

มีเรื่องดีๆแบบนี้อีกมากมาย คลิกเลย รถยนต์ ให้ลิงค์ไปที่เว็บของเรา