เปิดปูมชีวิต”น้องเอ้”เด็กกตัญญูสู่บัณฑิตมจธ.

“เครียดมาก ไม่รู้จะหาทางออกอย่างไร งานพิเศษที่ทำอยู่ก็ไม่พอค่าใช้จ่าย ยิ่งพอทราบข่าวว่าตัวเองแอดมิสชั่นส์ติด แม้จะดีใจแต่ก็เหมือนมีกรรม เพราะไม่รู้ว่าจะหาค่าใช้จ่ายมาจากไหน โดยเฉพาะแม่ยิ่งเครียดมากกว่า มีอยู่วันหนึ่งแม่ถึงกับคิดสั้น โชคดีที่เข้าไปเห็นก่อนที่แม่จะกินน้ำยาล้างห้องน้ำเข้าไป ไม่เช่นนั้นคงต้องเสียใจกันไปตลอดชีวิต”

“น้องเอ้” อลิสา เมธีชน เปิดใจกับเรา เพราะถึงวันนี้แม้เรื่องราวของเอ้จะถูกนำเสนอตามสื่อต่าง ๆ ทั้งหนังสือพิมพ์ เว็บไซต์ วิทยุ แม้กระทั่งทีวี แต่กับความช่วยเหลืออย่างจริงจังก็ยังคงต้องรอกันต่อไป โดยเฉพาะคนที่เสนอความช่วยเหลือทางหน้าหนังสือพิมพ์ แต่จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะติดต่อมา

ชีวิตที่ต้องดิ้นรนมาตั้งแต่เล็ก ๆ กับแม่ “หนิง” กฤติยา ถือว่าลำบากเหลือล้น ต้องต่อสู้กับความอดอยากมาตลอด แม้ผู้เป็นแม่จะพยายามทุกวิถีทางที่จะหาเงินมาจุนเจือเธอและลูก แต่อาชีพแม่ครัวในโรงเรียนวิสุทธิกษัตรี ก็ทำได้เพียงแค่ยาไส้ไปวัน ๆ

มรสุมชีวิตกระหน่ำผู้เป็นแม่ซ้ำอีกครั้ง หลังพบว่าตัวเองเป็นโรค “เบาหวาน” และลุกลามไปในอวัยวะต่าง ๆ ถึงจะได้เข้าไปรักษาในโครงการ 30 บาท แต่ “กฤติยา” บอกว่า พอไปถึงเขาก็โยนยามาให้กิน ไม่ได้รับการรักษาอย่างที่ควรจะเป็น ทำให้เธอทรุดหนักถึงล้มหมอนนอนเสื่อ…

เรื่องราวของชีวิตมักจะมีตลกร้ายมาทำให้หัวเราะไม่ออก ร้องไห้ไม่ได้อยู่เสมอ ๆ ครอบครัวของ “เอ้” ก็เช่นกัน แม้จะสามารถต่อสู้ฝ่าฟันจนจบจากโรงเรียนวิสุทธิกษัตรี ด้วยผลการเรียนที่ดี แล้วสามารถแอดมิสชั่นส์ติดคณะวิทยาศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ได้อย่างน่าภาคภูมิใจก็ตาม แต่หนทางก็ยังเต็มไปด้วยขวากหนาม โดยเฉพาะเรื่องค่าใช้จ่าย เพราะแม้กระทั่ง “ค่าเช่าห้อง” ก็ยังแทบเจียนตายกว่าจะหามาได้ในแต่ละเดือน

ชีวิตที่ต้องปากกัดตีนถีบจนแทบหมดเรี่ยวแรง “เอ้” ดิ้นรนหางานพิเศษทำที่โรงเรียนกวดวิชาหลังเลิกเรียน ค่าตอบแทนชั่วโมงละ 25 บาท คิดเป็นเดือนก็เพียงแค่ พันกว่าบาทเท่านั้น หากเป็นคนอื่นคงไม่สนใจและเหยียดหยามกับเงินเพียงแค่นี้ แต่มันไม่อยู่ในความคิดของเด็กสาวกตัญญูผู้นี้ กลับต่อสู้หารายได้มาช่วยจุนเจือครอบครัวด้วยการไปทำงานพิเศษช่วยในส่วนของงานจัดเลี้ยงในโรงแรม แม้จะได้เงินมาบ้าง แต่ก็เป็นแค่ครั้งคราวเท่านั้น

ส่วนผู้เป็นแม่ ด้วยความที่ไม่ได้รับรักษาอย่างจริงจัง ทำให้วันนี้เธอไม่สามารถลุกขึ้นมาเพื่อทำงานได้อีกต่อไป ยิ่งเมื่อได้รู้ข่าวดีของลูกที่สามารถเข้าเรียนต่อในระดับปริญญาตรีในสถาบันที่มีชื่อเสียงได้ กลับทำให้อาการทรุดหนัก

เพียงเพราะคิดไม่ตกว่า จะหาเงินที่ไหนมาให้ลูกเรียน…

ความวิตกกังวล บวกกับความน้อยเนื้อต่ำใจที่ไม่สามารถช่วยเหลือลูกได้ วันหนึ่ง “กฤติยา” ถึงกับคิดสั้น เพียงแต่หวังว่าเมื่อไม่มีตนแล้ว ลูกจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงแม่ที่โรคร้ายรุมเร้า

แต่สวรรค์ยังมีตา ความคิดชั่ววูบของแม่ เหมือนมีสิ่งดลใจให้เอ้เข้าไปช่วยเหลือได้ทันท่วงที ก่อนที่จะเกิดเรื่องเศร้าขึ้นมา…

หลังเรื่องร้ายผ่าน ดูเหมือนว่า แสงสว่างจะเริ่มคืบคลานเข้ามาส่องทางให้ชีวิตหลีกหนีไปจากความมืดมนที่มีมาต่อเนื่องยาวนาน ผู้ที่ได้รับรู้ข่าวสารผ่านทางสื่อมวลชนต่างยื่นมือเข้ามาช่วย

ถึงวันนี้ ถือได้ว่า “น้องเอ้” ได้รับโอกาสจากทั้งทางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และจากบรรดาผู้มีจิตเมตตา

แต่สิ่งที่เธอรอคอยอยู่อย่างใจจดใจจ่อก็คือ...ความจริงใจ...จากผู้ที่สัญญาว่าจะ “ให้” เธอและแม่ ว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ เพราะเริ่มจะหวั่นเกรงว่าจะเป็นเพียงแค่สัญญาจากลมปากจากผู้ที่แสวงหาผลประโยชน์ และชื่อเสียงให้แก่ตัวเอง

บนความทุกข์ยากของ “เอ้” และแม่...

ผู้ที่มีจิตเมตตา สามารถช่วยเหลือทุนทรัพย์น้องเอ้ได้ที่ หมายเลขบัญชี 237-206793-4

ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาย่อย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี