อ่านก่อน!!! หากคิดที่จะเป็นครู

ลบ แก้ไข
อ่านก่อน!!! หากคิดที่จะเ

อ่านก่อน!!! หากคิดที่จะเป็นครู

การสอนที่ดีนั้นมิใช่หมายเพียงแค่เทคนิคการสอน แต่การสอนที่ดีจะต้องออกมาจาก อัตลักษณ์และจรรยาบรรณของความเป็นครู จากภายในจิตใจของผู้ที่รักในอาชีพครูและเสียสละได้เพื่อนักเรียนและโรงเรียน สิ่งที่เราต้องการในตัวครู คือ ความเป็นครูด้วยหัวใจ (A teacher at heart)

ความเป็นครูด้วยหัวใจนั้นหมายถึง การให้ความรักกับนักเรียน รักที่จะเรียนรู้และพัฒนาตนเองอยู่เสมอ รวมถึง รักในชีวิตการสอนนักเรียน แม้ว่า ธรรมชาติของการเป็นครูจะไม่ต่างจากการทำงานในอาชีพอื่นๆ ที่จะต้องพบกับทั้งความสุขความสมหวัง และ ความผิดหวัง ความรู้สึกหดหู่ใจ คุณภาพการสอนของครูจะมาจากภายในจิตใจของครู ดังนั้น การรู้จักตนเองของครูจึงเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับทุกคนที่ปรารถนาเป็นครูที่ดี

หลายต่อหลายครั้งที่ผมมีอารมณ์โกรธ เนื่องจากนักเรียนไม่ได้ให้ความสนใจในบทเรียนและสิ่งที่ผมกำลังอธิบาย ผมก็คิดว่า “ เราจะเคี่ยวเข็ญให้เขาเรียนรู้ไปทำไม ลูกหลานเราก็ไม่ใช่ ช่างหัวมันเถอะ ปล่อยให้มันคุยไป เล่นไป ตามที่มันพอใจ จะเข้าเรียนหรือไม่ จะเข้าร่วมกิจกรรมหรือไม่ ก็ไม่ต้องไปสนใจ” ความคิดเช่นนี้ได้ทำลายหัวใจของความเป็นครูของผม ที่ผมตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่เริ่มเป็นครู ผมต้องดึงเอาอารมณ์และความคิดที่ออกนอกเส้นทาง ให้กลับเข้ามาใหม่ แล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง คราวนี้สอนด้วยใจ ผมพบว่า ผมมีความสุขและรู้สึกได้ถึงความสำเร็จในการสอน ความสำเร็จในการสอนนี้ สำหรับผม ผมหมายถึง การที่เด็กๆ ของผมพอใจและรักที่จะร่วมกิจกรรม ครูหลายคนไม่สนใจที่จะสอนหรือพัฒนาการสอน ไม่สนใจที่จะพัฒนาตนเองและพัฒนาเด็ก ครูก็จะไม่ศึกษาและพัฒนาตน แล้วคุณภาพการสอนก็จะต่ำ หรือไม่เช่นนั้น ก็จะสอนในความรู้เก่าๆ ที่ตนเองรู้อยู่เท่านั้น ไม่เคยคิดที่จะแสวงหาวิธีการ หรือพัฒนารูปแบบการสอน ทำให้ไม่เกิดการประสานกับกระบวนการการเรียนรู้ของผู้เรียนในยุคที่มีความแตกต่างจากผู้สอน บุคคลดังกล่าวก็ไม่สมควรเรียกว่าตนเองเป็นครู

ครูควรที่จะพัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา เพราะความรู้ที่ครูเรียนเมื่อครั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยหลายต่อหลายปีก่อนนั้น มันได้เกิดการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปแล้ว หากครูไม่ได้พัฒนาอย่างจริงจังแล้ว การเรียนรู้ก็จะไม่เกิดขึ้น และครูก็จะสอนอย่างไม่มีประสิทธิภาพ ไม่สามารถจัดกิจกรรมที่จะสร้างเสริมพัฒนาการเด็กในทุกๆ ด้านได้ และไม่เทียบทันการเปลี่ยนแปลงของโลกที่เด็กพบเจอภายนอกห้องเรียนได้เช่นกัน ถ้ายังคงเป็นเช่นนี้อยู่ ในไม่ช้าโรงเรียนก็จะเป็นเพียงแค่ สถานที่เลี้ยงเด็ก มากกว่าที่จะเป็นสถานที่ที่จะบ่มเพาะความเป็นคนที่สมบูรณ์ให้กับเขาเหล่านั้น หรืออย่างดีขึ้นมาหน่อยตามที่ใครต่อใครมองกันก็คือ โรงเรียนเป็นสถานที่ ที่เด็กได้เรียนรู้ และมีผู้ใหญ่เป็นผู้สอน

หัวใจของความเป็นครูอยู่ที่ “ความสุข” ความสุขที่เกิดจากการที่นักเรียนของครู ทำงานร่วมกับครูในการค้นหาความจริงที่ท้าทายและยังซ่อนเร้น ซึ่งเส้นทางใหม่ของการค้นหาความลี้ลับนั้น และเป็นเส้นทางที่ไม่มีใครค้นพบมาก่อน เส้นทางที่ดูจะมืดมิด แต่มันจะเป็นเส้นทางที่งดงามที่สุด หากเป็นช่องทางสู่การค้นพบและเกิดการเรียนรู้อย่างใหญ่หลวงสำหรับเด็กและครู มันเป็นความสุขและกำลังใจ เพราะหลายครั้งที่ครูเกิดการท้อแท้ เสียใจ หรือสับสน แล้วครูก็จะมองตนเองเป็นผู้ที่หมดหวัง ไร้พลังในการที่จะต่อสู้หรือเผชิญกับปัญหาที่เกิดขึ้นร้อยแปด 

หลายครั้งที่ความคิดและจินตนาการของครูถูกปิดกั้น ครูมีความรู้สึกว่าบุคคลหรือสิ่งต่างๆ รอบข้างตัวครู ดูเสมือนจะเป็นศัตรูกับครูไปหมด ผมไม่อยากเห็นสภาพที่รอวันตายของวิชาชีพที่สร้างจิตวิญญาณให้กับคน ผมทราบดีถึงพลังของครูในก้าวแรกของการเป็นครู ก้าวแรกที่สอนนักเรียนในโรงเรียน ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น ความตั้งใจ ความสุขและความปรารถนาที่จะเป็นครูด้วยอุดมการณ์ ผมไม่อยากเห็นเพื่อนร่วมวิชาชีพต้องท้อแท้ การสอนและนักเรียนเป็นความสุขของครู ปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นเป็นการเรียนรู้ของครูทุกคน ครูต้องดึงพลังของครูให้กลับคืนมา ปัญหาและอุปสรรคใดๆ ก็ไม่สามารถมาทำลายสิ่งที่เรารักได้


บางส่วนของบทความจากดร.สิทธิพร เอี่ยมเสน 
รองผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตละอออุทิศ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต

แบบเต็ม : http://www.la-orutis.dusit.ac.th/research14.php
ขอบคุณข้อมูล 
Together on Campus by True
 



loading...


โดย mooBo ดูบทความของฉันทั้งหมดที่นี่
วันที่ 7 ส.ค. 61 18:46 น.
เนื้อหานี้เปิดอ่านแล้ว 212 ครั้ง

แชร์หน้านี้

ความคิดเห็นทั้งหมด (เปิดดู 212 ครั้ง ตอบ 0 ครั้ง)

แสดงความคิดเห็นของท่านที่นี่


เรื่องที่เกี่ยวข้อง