April Truth’s Day

ปรับตัว ปรับใจ สู้โลกร้อนด้วยวิถีไทยที่เราเป็น

 จาก Trip ไม้ เมือง ร้อน ที่เคยเล่าให้ฟัง (link : http://niichi.multiply.com/journal/item/65/Education_Journey_-_Incredible_trip_)  เป้าหมายจริงๆ ของ Trip นี้คือ อาจารย์ยงยุทธ จรรยารักษ์ ต้องการชี้ให้เราเห็นถึงที่มาของปัญหาโลกร้อน และวิธีรับมือกับปัญหานี้ แบบง่ายๆ ด้วยวิถีไทย

เราทุกคนรู้ว่าโลกร้อน แต่เคยสงสัยไหมว่า ทำไมโลกร้อน   สิ่งที่เราไม่เคยคิดและมองข้ามคือ  ใจของเราร้อนกว่าโลก  โลกร้อนเพราะเราใจร้อน อยากให้อะไรๆ เป็นอย่างที่ใจฉันต้องการ พอไม่ทันใจ เราก็เอาเทคโนโลยีเข้ามาช่วย เราพยายามที่จะปรับสิ่งรอบตัว  ปรับธรรมชาติเข้าหาเรา   นี่แหละสาเหตุใหญ่ที่ทำให้โลกร้อน  

                                                                                                                                                                                      แล้วจะรับมือกับโลกร้อน ด้วยวิถีไทย ได้ยังไง  อาจารย์พาไปให้เห็น ให้ดูและฟังเรื่องวิถีไทย  บางเรื่องพอรู้ความเป็นมา เป็นไป โห Amazing Thailand   คุณบรรพบุรุษ คิดได้ยังไงกันคะนี่... ยกตัวอย่าง...

ทำไมวันของไทยเป็นวันข้างขึ้น ข้างแรม : เพราะวิถีไทยสัมพันธ์กับน้ำ จากวันข้างขึ้น ข้างแรม เราสามารถคำนวณเวลาน้ำขึ้น น้ำลงได้ รู้เป็นเวลา เป็นนาทีเลย ....เจ๋งใช่ไม๊ล่ะ ^^

ทำไมต้องรู้เวลาน้ำขึ้น น้ำลง : เพราะน้ำขึ้นต้องรีบตัก ไม่ใช่เพราะน้ำลดเดี๋ยวมดจะกินปลานะ ^^’’ แต่เพราะช่วงน้ำขึ้น เป็นช่วงที่น้ำตกตะกอน เราจะได้น้ำที่ใส สะอาดในช่วงนั้น ^^   

ทำไมวันพระของไทยถึงเป็น 8 ค่ำ 15 ค่ำ : เพราะช่วง 8 ค่ำ 15 ค่ำ เป็นช่วงเปลี่ยนน้ำ เป็นช่วงที่สัตว์น้ำต่างๆ แพร่พันธุ์ วิถีไทยเราจะไม่หาปลาในวันพระ ทำให้สัตว์น้ำ มีโอกาสได้แพร่พันธุ์...โห ลึกซึ้ง

 ทำไมโบสถ์ หอไตร (รู้จักหอไตรกันไหมนี่ ^^’’) แต่ละที่ แต่ละภาค สร้างไม่เหมือนกัน :  เพราะการสร้างต้องดูทิศทางแสง ลม น้ำ เราจะได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรที่มี ...เป็นตัวอย่างที่น่ารักของการปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ

ตลาดนัดเกิดมาได้อย่างไร : เมื่อก่อนเราทำไร่ ทำสวน มีกิน ไม่มีอด กินแล้วก็ยังไม่หมด คนไทยเราเลย “นัด” มาเจอกัน เพื่อเอาของเหลือของเรา มาแลกกับของเหลือของเพื่อน แค่นี้เราก็มีของกิน ของใช้ หลากหลาย ใช้ประโยชน์จากสิ่งที่มีอย่างคุ้มค่า ไม่มีของเหลือทิ้ง

จะเห็นว่าวิถีไทย เป็นวิถีที่อยู่กับธรรมชาติ ฟังเสียงธรรมชาติ ปรับตัวเข้าหาธรรมชาติ อยู่แบบพอเพียง หาเท่าที่จะใช้ กินเท่าที่มี แต่เราทุกวันนี้กินทิ้งกินขว้าง หมูกะทะบุฟเฟต์งี้ (จริงๆ เราก็ชอบนะนี่ ^^’’) จ่ายทั้งที ต้องใช้สิทธิ์ให้คุ้ม ตักมา กินไม่หมด เหลือก็ทิ้ง 

เมื่อก่อนเรากินอาหาร พืช ผัก ตามฤดูกาล หน้าฝนกินมะนาว หน้าหนาวกินมะขาม แต่ตอนนี้อยากกินอะไร ตอนไหนก็ต้องได้กิน ลำบากเกษตรกรต้องไปทำ GMO ใช้ปุ๋ย เร่งผล ยาฆ่าแมลง ดินก็เสีย น้ำก็เน่า โลกก็ร้อน..ร้อนๆๆ

วัฒนธรรมอาหาร Fast Food เข้ามา เราก็ตามกระแสเค้าไป  คอเลสเตอรอลทั้งนั้น ไม่เหมาะกับคนไทย กินมากๆ เจ็บไข้ ต้องไปหาหมอ เสียตังค์อีก   ^^’’

บ้านเราเป็นเมืองร้อน เมื่อก่อนเราสร้างบ้านทำใต้ถุนสูง หน้าต่าง ประตูบานใหญ่ ดูทิศทางลม  แต่ทุกวันนี้ Victorian Style ตามฝรั่ง เป็นตึก ทึบๆ หายใจไม่ออก ลำบากต้องติดแอร์ หาปอดเทียมให้บ้าน ....แต่ ไม่ได้บอกให้รื้อบ้านสร้างใหม่นะคะ  ถ้าบ้านหายใจไม่ออก เราสร้างปอดจริงให้บ้านได้  โดยการปลูกต้นไม้ รอบๆ สร้างร่ม สร้างลมหายใจ

เห็นหรือยังคะ วิถีไทย เป็นวิถีที่รักโลกอย่างที่สุด เพราะเป็นวิถีแห่งการพึ่งพาอาศัยกัน เน้นปัญญา เน้นความรู้ที่เป็นความรู้ในตัวคน เป็นภูมิปัญญาของเรา สะสมกันมาจากประสบการณ์ ไม่ว่าเราจะทำอะไร เราใช้ภูมิปัญญาปรับเปลี่ยน ดัดแปลงตามสภาพแวดล้อมที่เราอยู่  เรารู้จักที่จะฟังเสียงธรรมชาติ เสียงของสิ่งแวดล้อม แล้วปรับตัวเราเองเข้าหา เพื่อที่จะอยู่ในธรรมชาตินั้นๆ อย่างมีความสุขที่สุด  

เพราะฉะนั้นอยากมีความสุขในภาวะโลกร้อน (..ขึ้นและร้อนขึ้น) แบบนี้ เราทำได้ง่ายมากๆ คืออยู่แบบพอเพียง ฟังเสียงธรรมชาติ และปรับตัวเราเข้าหา     ไม่ได้หมายความว่าให้ไปอยู่ป่า เปลี่ยนจากนุ่งผ้า ไปนุ่งใบตอง แต่หมายถึง ให้อยู่แบบธรรมดา  รับมาเท่าที่จะใช้ ใช้สิ่งที่มีให้คุ้มค่า ไม่เหลือทิ้ง   

ทำตัวให้เหมือนต้นไม้ ต้นไม้ทำงานด้วยความรัก ทุกส่วนได้อะไรมา จะส่งต่อให้ส่วนอื่นๆ เสมอ ต้นไม้ให้ร่มเงา ให้ลมหายใจ เป็นวิถีแห่งความรัก ^^ ดังนั้น  ใช้ชีวิตให้เป็นใบพฤกษา ไม่ใช่กาฝาก     ทำได้แค่นี้ เราก็ช่วยโลกมากแล้ว

ที่สำคัญคือ   โลกไม่ใช่ของเรา แต่เราเป็นส่วนหนึ่งของโลก เราต้องหัดที่ฟังเสียงของโลก เสียงธรรมชาติ เมื่อเราฟัง เราจะเข้าใจ เมื่อเข้าใจจะเกิดความรัก  และเราจะรู้จักวิธีที่จะอยู่กับธรรมชาติ กับ โลกของเราอย่างมีความสุข

เริ่มที่ตัวเราก่อน ไม่ใช่เพื่อใคร ผลที่ได้จะกลับมาที่พวกเราเอง ^^

= ดาวฤกษ์ดวงที่สิบสี่ =

โลกไม่ใช่ของเรา เราเป็นส่วนหนึ่งของโลก เราต้องหัดฟังเสียงของโลก เสียงของธรรมชาติ เมื่อเราฟัง เราจะเข้าใจ เมื่อเข้าใจจะเกิดความรัก  และเราจะรู้จักวิธีที่จะอยู่กับธรรมชาติ กับ โลกของเราอย่างมีความสุข