กลอนเตือนใจ

ลบ แก้ไข

เมื่อไม่รู้ รู้ตัว ว่าไม่รู้
ยังเป็นผู้ฉลาดได้ในภายหลัง
เมื่อไม่รู้ยังอวดรู้มากจัง
ปราชญ์นั่งฟังก็รู้ผู้เขลาคุย

กิ่งไม้โน้มลงมาเพราะหนักผล
เสมือนคนที่ฉลาดปราชญ์ยกย่อง
อ่อนน้อมตามปกติ มิลำพอง
ไม่ผยองยกตน ดั่งคนพาล

คนโง่เขลาเปรียบไว้ดั่งไม้แห้ง
ดัดไม่แรง ก็หักง่ายกระไรนั่น
ไม่อ่อนน้อมถ่อมตนคนสามานย์
สืบสันดาน โง่เง่าเผ่าพงศ์ทราม ฯ

สิทธิ์พวกคุณเท่ากับศูนย์ คุณรู้ไหม
เขาตะเบ็งผ่านไมค์ดังกึกก้อง
พล่ามรำพันล้วนถ้อยถ่อยลำพอง
คึกคะนองอำนาจแค่ชั้นเรียน

เป็นนิสิตนักศึกษา..สถาบัน
คือชนชั้น รับใช้ เหล่าเศษเศียร
สำคัญผิด..ติดตน จึงวนเวียน
เผด็จการ สืบเสี้ยน..ศึกษาไทย
 




โดย EZ-Friends ดูบทความของฉันทั้งหมดที่นี่
วันที่ 23 มี.ค. 52 07:55 น.
เนื้อหานี้เปิดอ่านแล้ว 14,143 ครั้ง


ความคิดเห็นทั้งหมด (เปิดดู 14,143 ครั้ง ตอบ 1 ครั้ง)

แสดงความคิดเห็นของท่านที่นี่


เรื่องที่เกี่ยวข้อง