มจพ.เปิดโอกาส2หนุ่มวิศวะผู้พิการได้เรียนป.ตรีแห่งเดียวของประเทศพร้อมมีทุนให้

ลบ แก้ไข
มจพ. เปิดโอกาส 2 หนุ่มวิศวะผู้พิการได้เรียนปริญญาตรี
แห่งเดียวของประเทศ
พร้อมทุน.. Idol แบบนี้สิ...คุณภาพ

 
มจพ.เปิดโอกาส2หนุ่มวิศวะ

ความพิการทางร่างกายของ 2 หนุ่ม นักศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์   มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่จะศึกษาหาความรู้จากรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้  ตรงกันข้ามกลับยิ่งทำให้ 2 หนุ่มวิศวะเกิดแรงบันดาลใจ  สานฝัน  ต่อยอด อยากทำอะไรมากมายที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง ครอบครัว สังคมและประเทศชาติ  น้องๆ บอกว่าตนเองต้องเป็นที่พึ่งตนเองให้ได้ ไม่อยากถูกมองว่า คนพิการถูกมองว่าเป็น ภาระ เพราะต้องพึ่งพาคนอื่นๆ  ทั้งนี้ มจพ. เองก็เป็นส่วนสนับสนุนให้นักศึกษาพิการได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์ต่าง ๆ จนเกิดการพัฒนา การปฏิบัติกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ และเข้าไปมีส่วนร่วมทางสังคม ทำให้ 2 หนุ่มวิศวะได้รับโอกาสดีๆ รวมถึงการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการด้านการศึกษาจาก มจพ.

มจพ. มีนโยบายรับผู้พิการเข้ามาศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้พิการ ได้พัฒนาศักยภาพของผู้พิการ มีโอกาสที่จะศึกษาค้นคว้าเพื่อสร้างอาชีพให้แก่ตนเองในอนาคต  มจพ.เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศที่ผู้พิการสามารถเรียนด้านวิศวกรรมศาสตร์ได้จริง


มจพ.เปิดโอกาส2หนุ่มวิศวะ

คนแรกที่จะพามาทำความรู้จัก คือ โน๊ต หรือนายสิรินคร สุนทรสาร กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ปีสุดท้าย  สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์   มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.)  จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 หลังจากจบการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษา  ต่อมาผมได้เข้าศึกษาในระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง “ผมได้รับอุบัติเหตุ ทำให้ผม ต้องพักเรื่อง การศึกษามาเป็นระยะเวลาหนึ่ง เพื่อรักษาตัวและเมื่อผมดีขึ้นแล้ว” ผมจึงอยากศึกษาในระดับปริญญาตรี ต่อ แต่ด้วยข้อจำกัดทางด้านร่างกายของผม ผมจึงหาข้อมูล รวมถึงได้รวบรวมคำแนะนำต่าง ๆ เกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยที่เหมาะสม จนพบว่า มจพ. มีนโยบายที่จะรับผู้พิการเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้พิการ ได้พัฒนาศักยภาพของผู้พิการ และการศึกษาค้นคว้าเพื่อใช้ประกอบอาชีพในอนาคต ทั้งนี้  มจพ. ให้ทุนการศึกษาตลอดหลักสูตร  รวมถึงค่าเช่าหอพักและค่าใช้จ่ายส่วนตัวอื่น ๆ โดยมีเงื่อนไขว่าผู้พิการต้องทำหน้าที่คือการตั้งใจเรียน ขวนขวายหาความรู้ให้ได้มากที่สุดเป็นผู้มีความประพฤติดี มีศีลธรรม เพื่อนำไปพัฒนาตนเองและประกอบอาชีพตามสาขาวิชาที่ได้เรียนมา

น้องโน๊ต เล่าให้ฟัง ว่า “ผมดีใจมากที่ได้รับทุนการศึกษาจากทาง มจพ. ทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นมากๆ” และได้เตรียมวางแผนเพื่อใช้ชีวิตในสถาบันอุดมศึกษาอันทรงเกียรติแห่งนี้  เนื่องจากผมมีความพิการที่ต้องใช้รถเข็นวีลแชร์ ทำให้มีข้อจำกัดหลายๆ ด้าน รวมถึงไปข้อจำกัดทางอาชีพ  “ผมจึงเลือกเรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์  เพราะสามารถสร้างอาชีพได้ง่าย และยังเป็นการพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มความสามารถเฉพาะทาง” ซึ่งไม่เป็นอุปสรรคกับสภาพร่างกายที่เป็นอยู่ การที่อยู่ในสภาพนักศึกษาพิการที่เกิดจากอุบัติเหตุ และได้รับโอกาสดีๆ จาก มจพ.  มีนโยบายที่จะรับผู้พิการเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรี ...เทคนิคของน้องโน๊ตก็ไม่ได้ต่างอะไรกับคนอื่นแต่บอกว่าใช้ “ความพยายามมากกว่าคนปกติ อดทน ขยัน เพราะโอกาสเข้ามาแล้วต้องไขว่คว้า” และตนเองไม่ได้จบสายวิทย์ คณิตมา ต้องมาเริ่มใหม่ มันยากจริงๆ ได้รับความเมตตาจากท่านอาจารย์หลายท่าน พี่ ๆ เพื่อนๆ ในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นอย่างดีที่คอยช่วยเหลือ แนะนำ และเป็นกำลังใจให้เสมอ....ทำให้ผมเกิดพลังที่จะต้องเรียนให้สำเร็จ  สามารถมีอาชีพเมื่อจบการศึกษาออกไปสู่โลกภายนอก

ผมได้รับโอกาสร่วมกิจกรรมสำคัญๆ มากมายในคณะ ได้เรียนรู้ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ดี..และตอนนี้ก็จะใกล้สำเร็จการศึกษาแล้ว...ผมใฝ่ฝันอยากเป็นครูสอนหนังสือเด็ก โดยเฉพาะไปเป็นครูอยู่ชายแดนนะครับ...เพราะรักเด็กๆ

สำหรับกิจกรรมที่สร้างความประทับและเป็นปลื้มมากๆ คือ พิธีเปิดประชาคมอาเซียน ที่ มจพ. ได้จัดขึ้น ซึ่ง “ผมได้รับเกียรติให้ร่วมขึ้นเล่นดนตรีและร้องเพลงประชาคมอาเซียน (Asian Way) ร่วมกับเพื่อนนักศึกษาซึ่งได้ใส่ชุดประจำชาติของ 10 ประเทศในอาเซียน”   กิจกรรมดังกล่าวถือว่าเป็นกิจกรรมที่ทำให้นักศึกษาได้รับรู้ รับทราบเกี่ยวกับประชาคมอาเซียน และในฐานะนักศึกษารวมกับกลุ่มประเทศอาเซียน เช่น ลาว,เวียดนาม,กัมพูชา  ได้รู้จักกับเพื่อนหลากหลายเชื้อชาติที่เข้ามาเรียนที่นี่ ได้เรียนรู้ถึงวิถีชีวิต ภาษาและวัฒนธรรมของเพื่อนๆ เหล่านี้ รวมถึงมิตรภาพที่มีให้กัน ผมอยากให้ทาง มจพ. เปิดรับเพื่อนนักศึกษาจากกลุ่มประเทศอาเซียนเพื่อเข้ามาเรียนในจำนวนที่มากขึ้น รวมถึงนักศึกษาพิการจากประเทศกลุ่มอาเซียนด้วย  เพื่อความสามัคคีของประชาคมอาเซียน  และอยากให้ทางมหาวิทยาลัยจัดกิจกรรมแข่งกีฬาประจำชาติของแต่ละประเทศรวมถึงจัดประกวด Mr. & Miss อาเซียน

ทั้งนี้หากผมจบการศึกษาแล้ว ผมมีความตั้งใจจะสอบบรรจุเข้ารับราชการให้ได้ ในสาขาที่เรียนมา ปัจจุบัน หน่วยงานรัฐบาลมีกฎหมายบังคับใช้ให้ บริษัทต่างๆ รวมถึงหน่วยงานราชการ ต้องรับคนพิการเข้าทำงาน ตามอัตราส่วนของพนักงานทุกแห่ง  แล้วความฝันเล็กๆ  อีกอย่างหนึ่งของผม คือ การเป็นเจ้าของกิจการร้านอาหารเล็กๆน่ารักๆ ปัจจุบันงานอดิเรกของผมหลังเลิกเรียนหรือเวลาว่าง ผมจะขายยำปลาแซลมอนเพื่อหารายได้พิเศษ จากการขาย แซลมอนซาซิมิ Delivery สนใจยกหู 084-692-1625 อุดหนุนน้องโน้ตได้


มจพ.เปิดโอกาส2หนุ่มวิศวะ

 อีกหนึ่งคนที่จะแนะนำให้รู้จัก คือ น้องแชมป์ หรือ นายธนวัฒน์ กะโห้ทอง กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศววิชากรรมคอมพิวเตอร์ (CprE.) ชั้นปีที่ 3 ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์  (ECE)  คณะวิศวกรรมศาสตร์  มจพ. เป็นอีกคนที่ประสบอุบัติเหตุทางจักรยานยนต์ (ไม่ใช่สายแว๊นป่วนเมือง...ตอบอย่างอารมณ์ดี555)  และผลจากอุบัติเหตุทำให้ผมไม่สามารถเดินได้ ต้องนั่งรถวีลแชร์ตลอดเวลา ตอนนั้นผมท้อการใช้ชีวิตมากๆ และคิดว่าคงไม่ได้เรียนต่อ แต่แล้วก็ได้รับโอกาสที่ไม่คาดคิดจาก มจพ.  ผมได้เข้าร่วมโครงการหนึ่ง ซึ่งเป็นโครงการที่ส่งเสริมให้คนพิการ สามารถเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยได้ โครงการนั้นชื่อว่า ”วิศวกรรมติดล้อ” ของวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มจพ. เป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้กับบุคคลที่มีความพิการทางด้านการเคลื่อนไหว แต่อยากจะเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ได้เข้าไปเรียนที่นั่น ตอนแรกก็กลัวๆ เพราะเราก็ไม่ค่อยถนัดทางด้านแบบนั้น แต่ก็ตัดสินใจเข้าเรียนเพราะไม่อยากเป็นภาระของครอบครัว และคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ในอนาคต

น้องแชมป์ เล่าให้ฟังว่า “ผมได้รับโอกาสที่ดี และได้รับทุนการศึกษาเป็นทุนจากกองกิจการนักศึกษา มจพ.เป็นเงินสนับสนุนการเรียนและค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน และทุนจากสมาคมศิษย์เก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์  มจพ.”  เป็นเงินช่วยเหลือสำหรับการใช้ในชีวิตประจำวัน การเรียนในระยะแรก ๆ  ผมต้องใช้เวลาปรับตัวอยู่สักระยะหนึ่ง  เพราะยังไม่ชินกับการนั่งวีลแชร์ดีนัก  ชีวิตการเรียนก็ถือว่าอยู่ระดับกลางๆ เพราะเรารู้ตัวเองดีว่าไม่ค่อยถนัด  แต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด ด้านการใช้ชีวิตยิ่งเป็นสิ่งสำคัญ ที่ผมสามารถเรียนได้อยู่รอดทุกวันนี้ก็เพราะได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อน สำหรับผมถือว่าเพื่อนเป็นสิ่งสำคัญกับผมมาก
         
เมื่อจบการศึกษาแล้วอยากทำก็คงจะเป็นเกี่ยวกับสายงานที่เรียนมา เช่น โปรแกรมเมอร์ หรือทำงานที่เกี่ยวกับระบบคอมพิวเตอร์ เพราะคิดว่า คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของผู้คนอย่างมาก และถือเป็นอาชีพที่มีรายได้เพียงพอที่สามารถดูแลตัวเองและครอบครัวในอนาคต นอกจากนั้นยังได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ตลอดเวลา เพราะปัจจุบันคอมพิวเตอร์มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง เพราะ มจพ. มีโครงการ “วิศวกรรมติดล้อ” ถือว่าเป็นการให้โอกาสแกผู้พิการได้เข้ามาเรียนในสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์   เนื่องจากสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ในการเรียนส่วนมากใช้การคิดและการเขียนโปรแกรม ซึ่งไม่ค่อยมีการลงพื้นที่ไปส่วนงานที่ต้องใช้ร่างกายมากนัก ผู้พิการสามารถเข้ามาศึกษาในสาขาวิชานี้ได้ และภายในมหาวิทยาลัยก็มีการออกแบบที่รองรับวีลแชร์พอสมควร  ซึ่งสามารถใช้ชีวิตได้แบบปกติอย่างคนทั่วไป ผมขอบพระคุณผู้บริหาร คณาจารย์  เจ้าหน้าที่ รวมถึงพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกท่านที่ให้คำแนะนำตลอด
 
และขณะนี้ผมมาฝึกงานที่บริษัท AIS ครับ เป็นแผนก VTOP ย่อมาจาก Vas And IPTV Operation and Planing เกี่ยวกับควบคุมดูแลระบบบริการเสริมของบริษัท AIS เช่น กล่อง playbox

สำหรับความประทับใจในรั้ว มจพ. ที่ประทับใจที่สุดเลยคงเป็นเกี่ยวกับอาจารย์ใน มจพ. เพราะตั้งแต่เข้ามาศึกษาที่นี่จนถึงปัจจุบันจะมีอาจารย์อยู่ท่านนึง คือ อาจารย์โสภณ  อภิรมย์วรการ ท่านเป็นอาจารย์ที่ติดตามถามทุกข์สุขของผมตลอดเวลา เรียกได้ว่าดูแลเอาใจใส่เหมือนลูกหลานเลย และคอยสอบถามในเรื่องต่าง ๆ เช่น การเรียนวิชาต่างๆเป็นยังไง  เรียนอะไรบ้าง รวมถึงเรื่องการใช้ชีวิต  อาทิ สะดวกสบายดีหรือไม่  ทำให้ผมซาบซึ้งและเกิดความประทับใจในอาจารย์ท่านนี้สุดๆ
         
นอกจากความประทับใจในอาจารย์แล้ว ก็ยังมีเรื่องความประทับใจในเพื่อนๆ เพราะผมก็ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนรอบข้าง ทั้งเรื่องการเรียน  การใช้ชีวิต เพื่อนๆไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกแปลกแยกไปจากอื่นคนผมต้อง
ขอบพระคุณทุกท่านจากใจจริงๆ

Idaol แบบน้องโน๊ตและน้องแชมป์ ถือได้ว่าสามารถเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้พิการที่ยังขาดกำลังใจ และสามารถสร้างความเข้มแข็ง ในความสำเร็จข้างหน้าล้วนเป็นแรงบันดาลใจของ 2 หนุ่มวิศวะพลิกชีวิตเป็นการสร้างพลังให้ตนเองอย่าไม่ย่อท้อ ที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมีเป้าหมาย...นี้สิ...คุณภาพ
 
 ...................................................
ขวัญฤทัย ข่าว-ภาพ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
          
 



loading...


โดย tui sakrapee ดูบทความของฉันทั้งหมดที่นี่
วันที่ 26 ก.ค. 60 12:10 น.
เนื้อหานี้เปิดอ่านแล้ว 1,052 ครั้ง

แชร์หน้านี้

ความคิดเห็นทั้งหมด (เปิดดู 1,052 ครั้ง ตอบ 0 ครั้ง)

แสดงความคิดเห็นของท่านที่นี่


เรื่องที่เกี่ยวข้อง