ผมรักออม

ลบ แก้ไข

เรียงความ  ตอน : ผมรักออม

ผมโตมาในครอบครัวคนจีน ที่บ้านมีฐานะปานกลาง พออยู่พอกิน พ่อแม่ผมทำงานเป็นลูกจ้างบริษัทเอกชน  ผมไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ เพราะท่านต้องทำงานไม่มีเวลาเลี้ยงดูผม ผมจึงถูกส่งตัวมาให้คุณย่าเลี้ยงตั้งแต่เด็กๆ

ทุกวันเสาร์พ่อจะมารับผมไปอยู่ด้วย 1 วัน แล้วจะมาส่งในวันอาทิตย์ ในแต่ละสัปดาห์พ่อจะให้เงินผมใช้สัปดาห์ละ 200 บาท (ประมาณ 20 ปี ที่แล้ว) ก็ถือว่า เป็นเงินที่เยอะพอสมควรเมื่อเทียบในสมัยนั้น

เงินที่ผมได้มา ผมไม่เคยจะซื้อขนมกินหมด เพราะว่าผมมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นคือ ผมจะเก็บเงินไว้ซื้อหุ่นยนต์ที่ผมอยากได้ เรื่องกินเรื่องเล็กแต่เรื่องของเล่นเรื่องใหญ่สำหรับผม ถ้าผมไปร้องไห้งอแง นอกจากจะไม่ได้หุ่นยนต์แล้ว ผมอาจจะได้ ไม้เรียว! กลับมาแทน  

ทางเดียวที่พอจะทำได้ คือ กินให้น้อยเก็บเงินให้มากแล้วซื้อเอง จุดนี้กระมังที่เป็นจุดเริ่มต้น ทำให้ผมรู้จักคำว่า ‘อดออม’และเวลาที่ผมอยากจะได้อะไร ผมก็มักใช้วิธีนี้ ส่วนใหญ่ก็สำเร็จดังที่หวังแทบทุกครั้ง  

เมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่น นิสัยการออมไม่เคยจะหายไปไหน ผมยังได้รับเงินเป็นสัปดาห์เหมือนเดิม ในจำนวนเงินที่มากขึ้น แต่ค่าใช้จ่ายก็มากขึ้นเหมือนเงาตามตัวไปด้วย

ฉะนั้นผมยิ่งต้องบริหารเงินให้ดี ถ้าเงินหมด ผมก็อด ผมไม่นิยมขอหยิบยืมจากใคร ‘ยอมอดดีกว่า ต้องไปขอยืมเงินใคร’ สิ่งนี้น่าจะเป็นพื้นฐานในการบริหารเงินในช่วงต่อมาของผม

เมื่อย่างเข้าสู่วัยทำงาน พ่อแม่ไม่ได้ให้เงินผมใช้แล้ว แต่เป็นผมเองที่ต้องให้ท่านแทน  

ทุกๆเดือนหลังเงินเดือนออก ผมจะแบ่งเงินออกเป็น 3 ส่วน  ส่วนแรก ผมจะฝากประจำโดยตัดจากเงินเดือน 30% ทันที, ส่วนสอง ผมจะเก็บไว้ให้พ่อแม่ และ ส่วนสุดท้าย ผมจะเก็บไว้ใช้ในชีวิตประจำวัน

ช่วงแรกๆ ก็ทำยากอยู่เหมือนกัน เพราะผมก็มีความต้องการเหมือนคนอื่นๆเขา แต่ก็พยายามหักห้ามใจ คอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า เงินฝากประจำส่วนนี้ มันไม่ได้หายไปไหน แต่มันจะเป็น ‘พระเอกขี่ม้าขาว’คอยช่วยเหลือผมในยามลำบากได้

แต่ละวันหลังกลับจากทำงาน ผมจะมีเศษสตางค์อยู่ในกระเป๋าจำนวนหนึ่ง ผมใช้วิธีหยอดเศษสตางค์เหล่านั้น ลงในกระปุกออมสิน ค่อยๆหยอดไปวันละยี่สิบสามสิบบาท

เวลาผ่านไปหนึ่งปี เอาออกมานับดู ไม่น่าเชื่อ!เศษเงินในวันนั้นมีมูลค่าเกือบหนึ่งหมื่นบาท เห็นไหม? แค่เศษเงินเล็กน้อยที่หยอดต่อเนื่องทุกวัน ก็สามารถสร้างมูลค่าเป็นจำนวนเงินที่มากได้

ผมเริ่มปลูกฝังให้คนรอบข้าง เห็นคุณค่าของการออม ชี้ให้เห็นผลดีของการออมว่า การออม คือ การสร้างหลักประกันและความมั่นคงให้ชีวิต ผมเข้าใจดีว่า สังคมทุกวันนี้มีสิ่งเย้ายวนใจ ให้ต้องใช้จ่ายในสิ่งที่ไม่จำเป็นอยู่มาก สร้างค่านิยมผิดๆให้คนเกิดกิเลส ชี้ชวนให้นำ ‘เงินอนาคต’มาใช้ก่อน

ซึ่งผมก็โดนกระแสการตลาดนี้เช่นกัน หลายๆครั้งสิ่งของที่ซื้อมา ผมย้อนถามกับตัวเองว่า “ผมจะซื้อมาทำไม?ทั้งๆที่มีสิ่งอื่นๆที่จำเป็นต้องซื้อมากกว่า”  

การอดออมนั้นไม่ยาก สิ่งที่ยากคือ การเริ่มต้น ซึ่งทุกคนสามารถทำได้!

การออมไม่ต่างอะไรกับการปลูกต้นไม้ พอเริ่มปลูกช่วงแรกต้นไม้จะยังไม่แข็งแรง แต่ถ้าหมั่นรดน้ำ พรวนดิน ต้นไม้ต้นนี้ก็จะค่อยๆเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ ที่ยืนต้นได้ด้วยตัวเอง อีกทั้งยังให้ร่มเงากับคนอื่นด้วย  

ผมไม่เคยเห็นใครที่อดออมแล้วอดตายเลยสักคน มาร่วมปลูกฝังนิสัยรักการออมกันตั้งแต่วันนี้ เพื่อตัวคุณและครอบครัวของคุณครับ

ต้นกล้า 02/10/57

Photo Credit : http://www.taradplaza.com

ผมรักออม
 

 

 

 

loading...


โดย ปริญ บุญภูพิพัฒน์ ดูบทความของฉันทั้งหมดที่นี่
วันที่ 2 ต.ค. 57 23:56 น.
เนื้อหานี้เปิดอ่านแล้ว 532 ครั้ง

แชร์หน้านี้

ความคิดเห็นทั้งหมด (เปิดดู 532 ครั้ง ตอบ 0 ครั้ง)

แสดงความคิดเห็นของท่านที่นี่


เรื่องที่เกี่ยวข้อง